Ikea meubels

Wanneer je de massa dagjesmensen hebt doorstaan en de compacte dozen van Ikea eindelijk in je te kleine auto liggen begint de lol pas echt. Je mag ze in elkaar zetten. Het lijkt allemaal vrij makkelijk, mooie tekeningen en nummertjes. Dat kan niet moeilijk zijn. En eigenlijk valt het ook best mee. Tenminste dat denk je. Tot je stoel in elkaar zit en er ineens twee extra plankjes in een hoekje blijken te liggen waarvan je geen flauw idee hebt waar ze precies horen te zitten. Na het bestuderen van de tekening blijkt dan uiteindelijk dat die twee plankjes als eerste geplaatst moesten worden. En dan haal je de stoel maar weer uit elkaar. Ik heb een haat liefde verhouding met Ikea meubels. Ze zijn modern en vooral goedkoop. Maar ik haat het om ze in elkaar te zetten. En oke, ik ben niet handig. Ik heb twee linker handen als het op klussen aankomt en de logica van bouwtekeningen sluiten niet helemaal aan op mijn denkwijze. Het zal ook heus wel aan mij liggen hoor. Wanneer ik dan door de nieuwste nieuwbouwwijk van Groenlo fiets en hele huishoudens een vrachtwagen vol met Ikea spul naar binnen zie slepen bedenk ik me toch waar het bij mij dan fout gaat. Is het de ongeduldigheid? Ben ik te gehaast? Of is het in elkaar zetten van Ikea meubels, net zoals een dag naar de Ikea, gewoon bedoeld als familie aangelegenheid. Iets wat je met het hele gezin doet. Zoals het kijken van ‘’Ik hou van Holland’’ op de zaterdagavond of een spelletje op de zondagmiddag. Misschien moet ik maar een familie dag organiseren met als activiteit de Lillberg stoel in elkaar zetten. Maar verder hou ik echt van Ikea hoor. Van de Zweedse gehaktballetjes met pindasaus en cranberrysaus tot alle rare accessoires in grappige vormen. Ik ben gek op Ikea. Alleen niet van het in elkaar zetten van de meubels. Dat mag toch?