Mijn hoofd is vol vannacht. Soms heb ik dat, teveel woordjes in mijn hoofd. En wanneer dat het geval is kan ik niet slapen. Ik noem dit het slapeloze nachtensyndroom. Iets wat de laatste tijd te vaak voor lijkt te komen. Niet dat dit soort nachten erg zijn, meestal barst ik van inspiratie en fantasie op dit soort momenten. Ik was altijd al een nacht mens, toen ik een baby was maakte ik mijn ouders al gek door vooral ’s nachts te leven. Als kind bleek ik een nog grotere ramp en als puber had ik een tijd lang een chronisch slaaptekort. En nu als adolescent is het nog steeds weinig anders dan een kleine tien jaar geleden. Alleen mijn nachtindeling is anders. Dit komt vooral door het ruime aanbod aan leuke televisie programma’s na twaalf uur ’s nachts. Waar je vroeger na een bepaalde tijd alleen hijgende vrouwen op tv zag met dubieuze teksten heb je tegenwoordig Comedy Central. Zo begint mijn nacht meestal met Californication, gevolgd door Malcolm in the Middle om daarna af te sluiten met The Simpsons en Family Guy. En wanneer je denkt dat het daarna eindelijk voorbij is en mijn ogen zich sluiten blijkt niets minder waar te zijn. Juist dan komen de meest briljante plannen en beste woordjes op borrelen. Het beste ontstaat bij mij dus altijd wanneer het donker is en de rest van de stad slaapt. Mijn iPod speelt mijn favoriete liedjes af, verzameld in een playlist speciaal voor dit soort momenten. Met een kop thee bij de hand begin ik met typen, schetsen of een andere manier van vormgeving. Dit is voor mij perfectie. Wanneer ik alle woordjes in mijn hoofd verwerkt heb en alle ideeën heb uitgewerkt die ergens ronddwaalden in mijn gedachten, durf ik met een gerust hart mijn ogen even dicht te doen. Altijd met het voornemen om ze zo weer open te doen en de laptop aan de kant te zetten en de oordopjes van mijn iPod uit te doen. Op die momenten slaat de slaap toe en vind ik mezelf de volgende ochtend verstrengeld met het snoer van mijn iPod en mijn laptop ergens onder de dekens gepropt. Tegen het slapeloze nachtensyndroom valt niet te vechten. Het enige wat je kunt doen is toegeven aan de flow met gedachten en ideeën. De slaap valt vanzelf een keer aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten